Repozytorium Oldskulu

You can never go wrong with those hits.

Aż poleje się krew

with 4 comments

UWAGA: Ze względu na tematykę post zawiera linki do scen przemocy i, co gorsze, spoilery.

Wybrałem się ostatnio na Dziewczynę z Tatuażem i jak się okazało oldskulu było więcej niż się spodziewałem, powiedziałbym nawet, że dwa razy więcej. Nie będę zdradzał niczego, ale oprócz świetnie brzmiącego Immigrant Song Trenta Reznora i Karen O pojawiała się pewna, dosyć pozytywna zresztą piosenka, która przez kompletny dysonans nastrojów, sprawia, że bardzo niepokojąca scena wydaje się jeszcze brutalniejsza. (Kto chciałby wiedzieć co to za piosenka i jak się tam znalazła może wejść tutaj i sprawdzić szósty wpis.)

Zestawienie pop hitów i niepokojącej fabuły nie jest oryginalnym pomysłem Finchera. Kto oglądał Mechaniczną Pomarańczę, nigdy nie spojrzy już tak samo na Singing in the Rain, a kto widział Silent Hill, jeden z niewielu horrorów, którym rzeczywiście udało się mnie przestraszyć, wie jak wykorzystano biblijne konotacje skocznego skądinąd Ring of Fire Casha. Zaś mistrzem dysonansu między muzyką a obrazem wydaje się być Tarantino, który umieszczając Stuck in the Middle with You w scenie tortur wyznaczył szczyt nieosiągalny dla prawie nikogo. Prawie.

W 2000 roku na ekrany kin wszedł amerykański thriller American Psycho, mroczny portret środowiska yuppies lat osiemdziesiątych. Film pokazuje powolne popadanie w szaleństwo głównego bohatera, finansisty z Wall Street, który w najważniejszej scenie morduje swojego wspólnika, wyłuszczywszy mu najpierw swoją opinie na temat zespołu Huey Lewis and the News, a w szczególności ich największego hitu Hip to be Square, piosenki o, że zacytujemy film, przyjemnościach płynących z konformizmu, znaczeniu trendów oraz o samym zespole.

Huey Lewis and the News – Hip to be Square

Written by bebuk

niedziela, 29.01.2012 @ 15:52

Napisane w 80s

Tagged with , , , ,

Odpowiedzi: 4

Subscribe to comments with RSS.

  1. W filmie scena zrobiona świetnie, natomiast w książce trochę inaczej to było opisane. Bateman mordował na lewo i prawo, były drastyczne rozdziały i nagle pojawił się jeden, długaśny rozdział zatytułowany „Huey Lewis and the News” gdzie rozwodził się na temat każdej płyty i opisał wiele utworów z drobiazgową szczegółowością godną najlepszego krytyka muzycznego albo szaleńca ;-)

    msq

    niedziela, 29.01.2012 at 16:16

    • Książka trafia na listę do przeczytania

      bebuk

      niedziela, 29.01.2012 at 18:33

  2. […] wsypał, czyli kto jest kretem. Chora scena, i ten kawałek Stealers Wheel, który – jak napisał gdzieś jeden dobry kolega z licealnych czasów – nigdy nie będzie już dla nas taki […]

  3. co oznacza hip to be squre?

    rocky

    wtorek, 28.05.2013 at 13:41


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: