Repozytorium Oldskulu

You can never go wrong with those hits.

Charlie ukradł hamulce!

leave a comment »

Życiowy przegrany nie ma szans na lepszy byt. Lokomotywa jego marnego żywota pędzi na oślep przez kolejne stacje, na których własne dzieci, znajomi, ludzie sukcesu wyskakują opuszczając go w ostatniej podróży. W pocie czoła próbuje zatrzymać pociąg ciągnąc za hamulec… nie ma takiego! W takich lokomotywach hamulce awaryjne nie mają racji bytu. Miarowy stukot silnika świdruje mózg. Kolejne stacje mijają coraz szybciej i szybciej, oto żona pechowca wyskakuje w objęciach jego najlepszego przyjaciela nawet się nie oglądając. Przez okna przegrany widzi przelatujący przez palce czas i na klęczkach czeka końca, który nadchodzi zbyt szybko i gwałtownie.

Ian Anderson nie dopowiedział drugiej części historii.

Niestety dzieci, żona, jej kochanek i wszyscy inni również wskakują do pociągów, i mimo że ich podróże trwają dłużej, i tak zakończą się z impetem na ostatniej stacji. Dlaczego? Bo w ich pociągach także nie ma hamulców — podobno z rozmysłem ukradł je Stary Charlie bardzo dawno temu. A może nigdy ich nie było?

Jethro Tull — Locomotive Breath

Written by msq

piątek, 4.02.2011 @ 22:00

Napisane w 70s

Tagged with , , , , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: