Repozytorium Oldskulu

You can never go wrong with those hits.

Makdonaldyzacja muzyki

with 5 comments

Uwaga! Opisana historia to nie jest zdarzenie bardzo odległe, to działo się na naszych oczach, zaledwie 15-20 lat temu!

Początki lat 90. Życie większości ludzi toczy się jak zwykle, monotonia pracy, rozrywkowy weekend, i tak w kółko. To stało się bardzo szybko, zaczęło się od niewinnych pojedynczych przebojów by potem opanować dyskoteki, zaatakować nasze głowy wiercącym mózg beatem, przejąć kontrolę nad naszymi ciałami wibrującym rytmem.

Italo disco. Potem euro disco. Euro dance. Potem nic już nie było takie jak wcześniej. Barbie Girl. Scatman. Lonely. Culture Beat. Coco Jambo. 2 Unlimited. Oczojebne okładki płyt, rozengliżowane kobiety.

Można mówić o swego rodzaju makdonaldyzacji muzyki (nawiązując do znanej książki): bardzo szybko, bardzo prosto, następny proszę!

Wpływ tych gatunków na dużą część obecnej muzyki popularnej był chyba spory chociaż wg mnie zdecydowanie nie pozytywny. Tak czy inaczej, gatunki te pozostawiły po sobie kilka utworów, o których powinniśmy wspomnieć na tym blogu. Dzisiaj jeden z nich, zwróćcie uwagę na ten przemyślany teledysk.

200BPM, max volume, jedziemy, kurwa, nie śpimy! Pizda ogień!

No Limit – 2 Unlimited

Written by msq

poniedziałek, 4.10.2010 @ 19:25

Odpowiedzi: 5

Subscribe to comments with RSS.

  1. Tak w kwestii merytorycznej. Przyznam się, że nie znam oryginału Ritzera, tylko komentarze Katana, ale czy termin mcdonaldasation jako taki nie odnosił się bardziej do ujednolicenia, niż uproszczenia?
    Jest ktoś tu kto się zna?

    bebuk

    wtorek, 5.10.2010 at 11:07

    • Wydaje mi się, że nie, chodziło raczej o maksymalnie racjonalne i efektywne podejście do różnych dziedzin życia. Pomijając to, ujednolicenie to jedna ze składowych uproszczenia, prawda?

      msq

      wtorek, 5.10.2010 at 15:36

      • „[A]t the World Sociology Congress two of the ten sessions were dedicated to what in sociology is called ‘McDonaldization’. It is, according to George Ritzer (1993: 1), who coined the word, „the process by which the principles of the fast—food restaurant are coming to dominate more sectors of American society as well as the rest of the world”.
        The fast-food principles are those of rationalization: a studied programmable system which attempts to standardize both the process and the product. According to Ritzer, there are four major principles:
        1. efficiency – product ordered and consumed in minimum time;
        2. quantity – good supply for good price;
        3. predictability – product range identical at home and abroad and reproducible worldwide;
        4. control – of both employees and customers in terms of standardized practices, e.g. waiting and sitting times, operational checklists.” (Katan, 1998: pp. 21-22)
        Zarówno ujednolicenia jak i maksymalnej efektywizacji, więc.
        Gdzie te dyskusje o oldskulu czlowieka prowadzą :)

        bebuk

        środa, 6.10.2010 at 00:12

  2. […] coś specjalnie dla ludzi, którym łatwo wchodzą w głowę melodie i cały dzień dziś nucili no no no no no no no no no no no no no no limit. Alannah Myles jest posiadaczką chyba najseksowniejszego głosu wśród wokalistek jednego […]

    • Teraz No Limits mnie nie rusza i nie cza odtruwac – zbyt duzo razy przerabialam ten walek przy roznych okazjach od sylwestra sprzed paru w stylu euro dance po dostawanie linkow z jutuby od roznych znajomych… ale o zarazliwych mozliwosciach tego utworu wiem od mamy – podobno w dzieciectwie swym nucilam przez sen o_O

      Monaco

      wtorek, 5.10.2010 at 22:17


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: